The company
Amalia Hernández en het Ballet Folklórico de México
Hoe het gezelschap van één choreografe uit 1952 uitgroeide tot Mexico's meest bereisde culturele exportproduct.
Bekijk de data van het folkloreballet op GetYourGuide ↗The company at a glance
| Detail | What it is |
|---|---|
| Founded | 1952, Mexico City |
| Founder | Amalia Hernández, Mexicaanse choreografe |
| Growth | Van acht dansers naar ongeveer vijftig tegen het einde van de jaren vijftig |
| Home stage | Het Palacio de Bellas Artes |
| International | Vertegenwoordigde Mexico op de Pan-Amerikaanse Spelen van 1959; toerde door de Verenigde Staten en meer dan 80 landen |
| Repertoire | Opgevoerde interpretaties van regionale en Meso-Amerikaanse danstradities |
One choreographer's idea, 1952
Amalia Hernández richtte in 1952 het Ballet Folklórico de México op. Als getrainde danseres en choreografe wilde ze meer dan alleen dorpsdansen reproduceren: ze deed onderzoek naar de regionale tradities van Mexico en hervormde die voor het prosceniumtoneel, met theatrale producties met kostuums, livemuziek en choreografieën voor grote ensembles die een zaal zo groot als Bellas Artes konden vullen.
Van acht dansers naar een nationaal gezelschap
Het gezelschap begon klein — ongeveer acht performers — en groeide snel, tot zo'n vijftig dansers aan het einde van de jaren vijftig. Die schaal is deel van wat u vandaag op het podium ziet: individuele nummers kunnen variëren van een paar dansers tot meer dan vijfendertig, waardoor het programma binnen één avond kan schakelen tussen intieme regionale stukken en volledig podiumspektakel.
Mexico's cultural ambassador
In 1959 vertegenwoordigde het gezelschap officieel Mexico op de Pan-Amerikaanse Spelen in Chicago, en daarna toerde het door de Verenigde Staten en meer dan tachtig landen. Decennia van internationale tournees zijn de reden dat de agenda van Bellas Artes gaten vertoont — wanneer het gezelschap in het buitenland is, pauzeren de thuisvoorstellingen — en ook waarom het de reputatie heeft die het heeft wanneer het in residentie is.
Wat 'folklórico' hier betekent
Folklórico is in deze context geen rauwe volksdans, maar een opgevoerde, gechoreografeerde kunstvorm: Hernández' interpretaties van tradities uit heel Mexico — de jarabe van Jalisco, de sones van Veracruz, dansen geworteld in Meso-Amerikaanse rituelen — gepresenteerd als een samengesteld theatralijk overzicht. Dat kader begrijpen is het verschil tussen het kijken naar een reeks dansen en het lezen van een avondlang portret van een land.